Over ordening in het systeem en waarom vrijheid begint bij je eigen positie.
In ieder systeem bestaat een natuurlijke ordening.
Wie eerder kwam, staat vóór. Wie later kwam, volgt. Ouders geven, kinderen ontvangen. Ieder heeft zijn eigen plek.
Wanneer die ordening wordt verstoord, door verlies, geheimen, buitensluiting of trauma, kan een volgende generatie onbewust proberen iets te herstellen. Bijvoorbeeld door groot te worden voor een ouder. Door te zorgen. Door te compenseren.
Dat voelt vaak als kracht.
Maar het kost ook energie.
Veel mensen die bij mij komen, ervaren dat ze veel dragen. In hun gezin van herkomst, in hun relatie of werk. Ze nemen verantwoordelijkheid, lossen op, houden overzicht. Maar diep vanbinnen is er een gevoel van vermoeidheid of gemis.
In systemisch werk onderzoeken we dan:
Sta je op jouw eigen plek?
Want wanneer je op je plek staat, hoef je niet te vechten, te trekken of te bewijzen. Je hoeft niemand te redden en niets over te nemen wat niet van jou is.
Op je eigen plek ontstaat rust.
Daar kan liefde weer stromen zonder zwaarte.
Daar kun je geven én ontvangen.
Een opstelling laat dit vaak in één beeld zien.
En het lichaam weet het meteen: dit klopt.
Je plek innemen is geen egoïstische beweging.
Het is een volwassen beweging.
En vanuit die plek kun je vrijer kiezen, lichter leven en helderder leiden.